بیماری منییر

در سال ۱۸۶۱ برای اولین بار توسط Prosper meniere مجموعة علائمی توضیح داده شد که منشا آن لابیرنت بود(۱). سپس در سال ۱۹۲۶ Portmann ، منشا منییر را افزایش فشار ساک اندولنفی مطرح نمود و اولین جراحی آندولنفی را انجام داد(۲). در مطالعات بعدی وجود پر فشاری یا هیدروپس در سیستم ساک اندولنفی ثابت شد(۳). منییر یا همان هیدروپس ایدیوپاتیک ، یک بیماری گوش داخلی است که همراه علائم ذیل است: سرگیجة خودبخودی و حمله ای، کاهش شنوایی حسی عصبی مواج و وزوز گوش و در نهایت احساس فشار در گوش است(۴).
شیوع منییر
تفاوت بارزی در انسیدانس بیماری وجود دارد که از ۵/۷ تا ۱۵۷ در صد هزار متغیر است. تفاوت جنسی وجود ندارد یا حداقل است (۳/۱ مرد به زن )(۵). هیچ ارجحیت نژادی وجود ندارد. پیک سنی آن ۶۰-۴۰ سالگی است ولی در هر سنی قابل مشاهده است(۶). در افرادیکه HLA نوع D8/DR3 و CW7 دارند شایعتر دیده می شود(۷). علت زمینه ای منییر اتوایمنی است(۸).

علت زمینه ای منییر
علامت مشخصه بیماری هیدروپس آندولنف است. در اینحالت تجمع زیاد مایع آندولنف رخ میدهد. در حالت عادی آندولنف از سلولهای تیره در لابیرنت و شبکه عروقی[۱] در حلزون شنوائی ترشح می شود و بخاطر جذب از ساک آندولنفی حرکت طولی پیدا میکند. اگر این جذب دچار اختلال شود تولید متوقف نمی شود لذا تجمع آندولنف روی میدهد. علت اختلال جذب میتواند تنگی مجرای انتقال دهنده مایع آندولنفی و یا به علت عدم رشد کامل ساک آندولنفی باشد. در بیماران منییری ساک آندولنفی در MRI با ماده حاجب، واضح و پر رنگ میشود که علامت التهاب است(۹).
از طرف دیگر اگر ساک سالم و آناتومی طبیعی داشته باشد ولی سیستم جذب آندولنف اختلال داشته باشد، باز هم پرفشاری رخ می دهد. پرفشاری در این بیماران اغلب درقسمت های تحتانی سیستم[۲] است که شامل حلزون شنوائی و ساکول است و لذا خمیدگی غشاء رایسنر بدرون اسکالا وستیبولی رخ میدهد و ساکول نیز متورم می شود. تورم ساکول حتی تا زیر کف استخوان رکابی[۳] نیز میتواند برسد و با اتصال فیبروز، چسبندگی ایجاد می کند که توجیه کننده پدیدة Hennebert است( ایجاد سرگیجه با واسطه افزایش فشار است). در منییر سلولهای موئی حسی سالم می مانند مگر در مراحل پیشرفتة بیماری(۱۰). عده ای می گویند پارگی غشاها و لذا وارد شدن مایع با میزان پتاسیم بالا به پری لنف باعث فلج سیستم تعادلی و شنوایی شده که با ترمیم شدن غشا، این حالت اختلال عملکرد سیستم تعادلی شنوایی بر طرف می شود(۱۱). در نهایت عاملی که مورد توجه اکثریت افراد است این است که درگیری لابیرنت با واسطه اتوایمنی باعث بروز علائم می شود . نکتة بسیار مهم این است که سیستم لابیرنت و ساک آندولنف مثل یک ارگان قوی ایمنی ساز عمل می کنند ، بطوریکه IgG ، IgA و کمپلمان می سازد و در ایمنی سلولی دخالت دارند(۱۲). کمپلکس های ایمنی در حال چرخش، در جریان خون بیماران منییری بطور شایع یافت شده است و اینگونه مطرح شده که ایمنی نوع III که آسیب عروقی با واسطه کمپلکس ایمنی ایجاد می کند باعث بروز فیبروز ساک و مجرای آن شده لذا باعث بروز علائم منییری میشود(۱۳)(۱۴)(۱۵). آنتی بادی بر علیه پروتئین[۴] HSP70 اخیراً در ۵۰% بیماران منییری دیده شده که میزان آن بالا بوده است. این پروتئین در استرس هایی مثل عفونت افزایش می یابد و در لوپوس، آرتریت روماتوئید و کاهش شنوایی پیشروندة دو طرفه نیز دیده شده است و آنتی بادی بر علیه این پروتئین باعث آسیب میزبان می شود(۱۶).
علائم بالینی منییر
اگر علت زمینه ای خاصی برای بیماری پیدا نشود بیماری منییر یا هیدروپس آندولنف ایدوپوپاتیک نامیده می شود. علائم بارز بیماری عبارتست از:
۱- حملات عود کننده سرگیجه:
سرگیجه بارز در ۲/۹۶% بیماران رخ میدهد. سرگیجة بیمار ناتوان کننده و در محور عرضی است و بدترین علامت بیمار است . سرگیجه بیمار در همان اوائل به حداکثر خود می رسد و با حرکات سر بدتر می شود. بیمار ممکن است همزمان تهوع، استفراغ، اسهال و تعریق داشته باشد. گاهی در بعضی از بیماران حملات سقوط رخ میدهد بدون اینکه کاهش هوشیاری رخ دهد. سقوط ناگهانی را حملات اتولیتی Tumarkin میگویند که ناشی از تغییر ناگهانی در دریافت حسی اتولیت هاست که نتیجة آن اختلال درک جاذبه است و لذا سقوط رخ می دهد(۱۷)(۱۸).
سرگیجة بیمار در اوائل شروع بیماری کوتاه مدت است و با مزمن شدن بیماری، طول مدت سرگیجه افزایش می یابد.
بیماران در بین حملات ، عاری از علامت هستند و اگر دقیق بررسی شود احساس سبکی سر و سرگیجه غیر واقعی وجود دارد(۱۹).
علامت اصلی بیماران در فاز حمله، نیستاگموس عرضی است که جهت آن بطرف گوش مبتلا است. علت این است که در اوائل بیماری تحریک لابیرنت وجود دارد ولی با پیشرفت بیماری و تخریب لابیرنت ، نیستاگموس بطرف گوش سالم تغییر جهت میدهد که به آن نیستاگموس فلجی[۵] گویند(۲۰).
حملات منییر اغلب با یک اورا شروع می شود که یک حس فشار درون گوش است. پس از آن وزوز گوش افزایش می یابد و همزمان کاهش شنوایی رخ میدهد. بیمار در هنگام حمله حتی از خواب بیدار می شود. حملات بین چند دقیقه تا چند ساعت طول می کشد.
بطور شایع طول مدت حمله ۳-۲ ساعت است. بعید است که حملة سرگیجه بیمار منییری بیش از یک روز طول بکشد. اما علائم اختلال تعادل و عدم توانایی ایستائی تا چند روز نیز می تواند طول بکشد .
۲- کاهش شنوایی و وزوز گوش :
افت شنوایی بیماران منییری پیشرونده و مواج است ، یعنی با هر حمله کاهش شنوایی بیمار بدتر شده و با رفع حمله کمی بهتر می شود. اما به وضعیت طبیعی بر نمی گردد و بتدریج با هر حمله شنوایی تخریب می شود .
نمای ویژه خیمه مانند[۶] در منییر دیده می شود و مفهوم آن این است که بیمار در فرکانسهای پائین افت شنوایی پیدا می کند در حالیکه آستانه ها در فرکانسهای بالا سالم میمانند. پیک اینحالت در فرکانس ۲۰۰۰ است که حداقل افت را داراست. با پیشرفت بیماری، نمای خیمه ای تبدیل به حالت خط صاف شده، ولی کری کامل و افت شدید شنوایی در منییر نادر است (۲-۱%).
رکورتمان در حدود ۵۰% بیماران منییری دیده می شود(۲۱). اختلال وزوز گوش بیماران منییری غیر ضربانی است و حالت وزش یا سوت دائم دارد. این علامت همزمان با پیشرفت حمله بلندتر می شود و با رفع حمله بهبود می یابد. وزوز گوش در ۱/۹۱% بیماران منییری گزارش شده است. کاهش شنوایی یک طرفه در ۷/۸۷% وجود دارد(۲۲).
نکته بسیار مهم این است که در مراحل اولیة بیماری ، علائم کلاسیک و واضح بیماری را ممکن است در شرح حال مشاهده نکنیم و علائم درگیری سیستم تعادلی یا شنوائی غالب باشند. با پیشرفت بیماری ممکن است حملات با نمای کلاسیک دیده شود .
نمای دیگر که در بیماران منییری دیده می شود سندرم Lermoyez نام دارد که بهبود شنوایی بدنبال حمله است در حالیکه انتظار چنین حالتی را نداریم (۲۳).
تشخیص منییر
تشخیص منییر وابسته به یافته های بالینی است(۲۴). معیارهای تشخیص بیماری بدین صورت است:
۱- حملات ناگهانی خودبخودی و عود کننده سرگیجه
یک حمله واضح دارای سرگیجة چرخشی است که حداقل بایستی ۲۰ دقیقه طول بکشد و با احساس عدم تعادل برای چند روز همراه است . معمولاً تهوع و بطور شایع استفراغ وجود دارد . ولی اختلال هوشیاری رخ نمی دهد . نیستاگموس بیمار عرضی یا عرضی- چرخشی است و همیشه در فاز حمله وجود دارد .
۲- کاهش شنوایی (اما لزومی ندارد که حتماً مواج باشد)
۳- وزوز گوش
۴- احساس پری گوش.
الف- بیماری منییر ثابت شده: وجود یافته های قطعی بیماری باضافه اثبات با آزمایشات پاتولوژی
ب – بیماری منییر واضح: حداقل ۲ حمله بیماری یا بیشتر بر اساس کرایتریاهای فوق الذکر
ج – بیماری منییر احتمالی: در اینحالت اگر فقط یک حمله منییر با علائم ذکر شده در کرایتریا مشاهده شود، منییر احتمالی است و با تکرار حملات منییر واضح رخ بدهد.
د – بیمار منییر مشکوک: وجود سرگیجه واضح که با کاهش شنوایی همراه نیست یا کاهش شنوایی که همراه سرگیجة واضح نباشد و باید در این بیماران سیر بعدی بررسی شود. تاکنون تست قطعی و ثابتی برای منییر وجود ندارد. شرح حال کامل و بررسی دقیق دوره ها، بهمراه استفاده از تستهای خاص و کرایتریاهای فوق، تنها راه تشخیص بیماری است.
۱- الکترونیستاگموگرافی : تست مهم و ارزشمندی در بررسی سیستم تعادلی گوش است که با استفاده از محرک کالریک یا محرک چرخش قابل ارزیابی است . تست کالریک برای کشف گوش مبتلا بسیار ارزشمند است(۲۵) .
۲- مواد دهیدره کننده : بر اساس تئوری افزایش حجم ناشی از تجمع آندولنف، اگر ما حجم را با موادی مثل گلیسرول و فوروزاماید کم کنیم، بایستی منتظر بهبود باشیم. تست استاندارد گلیسرول شامل تجویز دوز اولیة ۵/۱ گرم در کیلو گلیسرول که در آب میوه حل شده است و سپس بصورت سریال ارزیابی شنوائی انجام شود (هر سه ساعت). تست مثبت موقعی است که ۱۶% بهبود در آستانه افتراق گفتار[۷] رخ دهد یا ترشولد کلی آزمون شنوائی سنجی حداقل ۲۵ دسی بل افزایش یابد(۲۶).
۳- الکتروکوکلئوگرافی :
در این تست پتانسیل جمعی[۸] اندازه گیری می شود و Sp در منییری ها بیشتر و منفی است. علت اینحالت اتساع غشاء بازیلار بدرون اسکالا تیمپانی است که لرزش غشاء بازیلار را در حلزون شنوائی غیر قرینه می کند. ولی نسبتی که بطور شایع استفاده می شود نسبت Sp به پتانسیل فعال[۹] است(Sp/Ap ). چون در بیماران منییری Sp بالا می رود، لذا نسبت Sp/Apنیز افزایش می یابد(۲۷).
حدود ۶۲% بیماران منییری Sp/Apبالا دارند در حالیکه در جمعیت کنترل این درصد ۲۱% است. پس بطور کلی راههای تشخیص شامل شرح حال و استفاده از کرایتریاهای ذکر شده و تائید درگیری محیطی با استفاده از نیستاگموگرافی و درنهایت با استفاده از الکتروکوکلئوگرافی است(۲۸).
درمان منییر
هدف درمان در منییر عبارتست از: ۱- رفع حملة حاد ۲- جلوگیری از حملة مجدد ۳- بهبود وضعیت شنوایی ۴- مهار دو طرفه شدن علائم.
تاکنون درمان قطعی برای منییر وجود ندارد و درمانهایی که ما انجام می دهیم برای کاهش علائم بیماران است. موقعی درمان را بیمار قبول می کند که سرگیجه اش برطرف شود، ولی نمی توان با درمان کاهش شنوایی را برگرداند(۲۹) . درمانهایی که تاکنون استفاده شده بین ۶۰ تا ۸۰ % بهبود ایجاد نموده است(۳۰).
درمان در حین حمله :
در حین حمله بایستی متذکر شد بیمار از حمله نترسد و بیماری وی خوشخیم است. پس قدم اول آرامش دادن به بیمار است. ۱- در حین حمله به بیمار توصیه شود که دراز بکشد یا بنشیند تا از سقوط جلوگیری شود . ۲- محدودیت در حرکات سر و بدن اعمال شود . ۳- درمانهای دارویی متمرکز بر روی سرگیجه واقعی شود.
در طی حمله تلاش کنید علائم حاد را سریع کنترل کنید لذا داروهای وریدی ارجح است. داروهای ابتدائی عبارتند از: پرومتازین تزریقی و دیازپام.
درمان علائم همراه مثل تهوع و استفراغ نیز با داروهایی مثل متوکلوپرامید تزریقی نیز بسیار موثر است سپس بصورت خوراکی درمان را ادامه میدهیم. داروهای موجود شامل قرص دیمن هیدرینات ( با دوز ۵۰ میلی گرم هر ۶-۴ ساعت ) و یا پرومتازین ( ۱۵ تا ۵۰ میلی گرم هر ۶-۴ ساعت ) یا ( دیازپام ۵ تا ۱۰ میلی گرم دوبار یا چهار بار در روز ) یا از کلونازپام ( ۵/۰ میلی گرم ۳ بار در روز) استفاده شود(۳۰).
در فاز بین حملات :
اولاً ارتباط صمیمانه و مداوم پزشک و بیمار لازم است و عمدة مشکل بیمار حمایت روانی است که این بیماری مشکل جانی برای وی ندارد و درمانها علامتی است و خطری بیمار را تهدید نمی کند . سایر اقدامات شامل تجویز مدر ها ، آرامبخش ها و داروهای عروقی است .
رژیم غذایی اقدام مهم بعدی است که شامل محدودیت نمک، آب، الکل، نیکوتین، کافئین و عدم استفاده از شکلات، کاکائو، میگو، پنیر است.
در طولانی مدت داروهای مُدر و بتاهیستین[۱۰] و رژیم غذایی بسیار کمک کننده است. داروهای گشاد کننده عروقی، ایسکمی ناحیه استریا را برطرف می کنند و لذا بتاهیستین تجویز میشود. تریامترن و هیدروکلروتیازید در کنترل بیماری بسیار مؤثر بوده است. داروهای ضد سرگیجه، آرامبخش ها، ضد افسردگی، وازودیلاتورها و مدر ها در درمان کاربرد دارند. بهترین درمان طولانی مدت رژیم غذائی است(۳۱).
در نهایت با توجه به ماهیت بیماری که صد در صد شناخته شده نیست، درمانها بر اساس تئوریهای مطرح شده است. بعنوان یک پزشک درمانگر در موقع حملة حاد از داروهای آنتی هیستامین تزریقی و آرامبخش تزریقی استفاده کرده و سپس بیمار را تحت رژیم درمانی محدودیت آب و نمک قرار داده و از مدر ها استفاده نمائید و حتماً بیمار را حمایت روانی کنید. داروهای آنتی هیستامین ویژه مثل سیتریزین[۱۱] و لوراتادین[۱۲] بسیار مهم و مؤثرند و نیز هیدروکسی زین با دوز ۲۵ تا ۵۰ میلی گرم در روز هم اثر آنتی هیستامین و هم اثر ضد اضطرابی برای بیمار دارد. آمپول Depomedrol 60 تا ۸۰ میلی گرمی عضلانی و بدنبال آن یک میلی گرم در کیلو پردنیزولون که در عرض ۱۰ روز Taper شود کمک کننده است(۳۱).

درمانهای جراحی در منییر
درمانهای جراحی برای منییر دو گروه کلی هستند . گروهی که با حفظ شنوایی همراه هستند و گروهی که با تخریب شنوایی همراهند(۳۲).
لیست درمانهای جراحی در منییر: اعمال جراحی کنسرواتیو
*اعمال جراحی تهاجمی لابیرنت:
۱- باز کردن ساکول[۱۳]
۲- باز کردن کوکلئا – ساکول[۱۴]
۳- استاپدکتومی و باز کردن ساکول
*اعمال جراحی تخریبی نسبی ( با حفظ شنوائی )
۱- قطع عصب وستیبولار[۱۵]:
الف: از طریق میدل فوسا[۱۶]
ب: از طریق خلف لابیرنت[۱۷]
ج: مخلوط روش خلف لابیرنت و خلف سیگموئید
۲- قطع عصب سینگولار[۱۸]
۳- تخریب اولتراسونی لابیرنت
۴- کرایوسرجری
*اعمال جراحی تخریبی لابیرنت (داروئی):
۱- از طریق پرده تیمپان
۲- وریدی ( تخریب دو طرفه )
*اعمال جراحی با تخریب کامل شنوائی و سیستم تعادلی گوش:
۱- از راه تیمپان:
الف: تخریب لابیرنت تا دریچه بیضی[۱۹]
ب: تخریب لابیرنت از طریق کانال[۲۰]
ج: تخریب لابیرنت از راه مئاتوس
۲- از راه ماستوئید:
الف: تخریب لابیرنت از راه ماستوئید[۲۱] ( استاندارد طلائی )
ب: قطع عصب وستیبولار از راه لابیرنت
ج: تخریب لابیرنت از راه میدل فوسا

نکات مهم قبل از انجام جراحی در منییر بقرار زیر است :
۱- بررسی دقیق و اطمینان از اینکه بیماری ایدیوپاتیک است و عامل ثانویه مثل سیفلیس در بیماری دخالت ندارد.
۲- بررسی درمانهای داروئی که برای بیمار انجام شده، آیا مؤثر بوده یا نه؟.
۳- بر اساس شرح حال و مشکلات بیمار و شدت علائم مشخص کنیم که جراحی بهتر است یا ادامة درمان دارویی؟
۴- وضعیت عمومی بیمار و سلامتی کلی بیمار حتماً بررسی و مدنظر باشد. مثلاً درمان جراحی در فردی که سن بالا داشته و وضعیت خوبی از لحاظ قلبی عروقی – ریوی ندارد اصلا“ به صلاح نیست.
درمانهای جراحی برای کسانی رزرو می شود که بدرمان داروئی جواب ندهند و حداقل یکسال تحت نظر باشند (۱۰% بیماران)(۳۳).

الف) درمانهای جراحی غیر تخریبی سیستم تعادلی گوش با حفظ شنوایی:
I ) رفع فشار از ساک آندولنف: قدم اول ماستوئیدکتومی است سپس محدوده ساک مشخص شده که رنگ سفیدتری نسبت به سخت شامه ناحیه پوستریور فوسا دارد( سخت شامه صورتی رنگ است ). برش ساک و تخلیه انجام شده و با گذاشتن استنت یا لوله یا سایلاستیک مانع از بسته شدن محل تخلیه می شویم.
این عمل ۵۰-۷۵% موفقیت در کنترل علائم منییر را داشته است(۳۴). عوارض عمل شامل کاهش شنوایی ۲-۱% ، عفونت زخم، نشت مایع مغزی نخاعی و فلج عصب صورتی است. ولی در کل عوارض ناشایع است(۳۵).
II) باز کردن کوکلئا – ساکول : در این روش فیستول دائم درون لابیرنت غشائی ایجاد میشود. در این روش یک روزن سر کج از طریق دریچه گرد وارد لابیرنت شده و غشاء ساکول در خلف دریچه بیضی پاره می شود. درصد موفقیت کنترل سرگیجه ۷۰% است(۳۶). عمل Fick که از طریق دریچه بیضی فیستول ایجاد می کند، مورد قبول نیست(۳۷).

ب) درمانهای تخریبی سیستم تعادلی گوش با حفظ شنوایی :
۱- قطع عصب وستیبولار: این عمل توسط House در سال ۱۹۶۱ انجام شد و از طریق دسترسی حفره میانی[۲۲] ، قطع انتخابی عصب تعادلی انجام می شود. سرگیجه در ۹۵% کنترل می شود . عوارض آن شامل ضعف عصب صورتی ( ۳ تا۴۴%) . کری کامل (۵%) ، هماتوم زیر سخت شامه ، نشت مایع مغزی نخاعی و مننژیت است(۳۸ و۳۹). بایستی این عمل در زیر افراد زیر ۶۰ سال و بخصوص در کسانی که دسترسی رترولابیرنت برای قطع عصب در آنها شکست خورده انجام شود. (در افراد مسن تر سخت شامه چسبندگی بیشتری با استخوانها داشته، لذا احتمال پارگی آن شایعتر است ). روش دیگر این جراحی از طریق رترولابیرنت است. دسترسیهای خلف سیگموئید و ساب اکسی پیتال نیز استفاده شده و درصد موفقیت آن ۹۳% است(۴۰).
۲- تخریب شیمیائی سیستم وستیبولار: اثرات تخریبی جنتامایسین و استرپتومایسین بر روی سیستم تعادلی گوش شناخته شده است و لذا در حال حاضر تزریق جنتامایسین از طریق پردة صماخ انجام می شود(۴۱). تزریق در گوش میانی روزانه آنقدر انجام می شود که علائم تخریب وستیبول کامل شود . کنترل سرگیجه واقعی در ۹۰% رخ میدهد و کاهش شنوایی در ۶ تا ۳۰% رخ میدهد . یکی از روشها عبارتست از ۱۷ میلی گرم تزریق ۳ بار در روز تا ۱۲ روز(۴۲ و۴۳).

ج) درمانهای جراحی تخریبی شنوایی –تعادلی :
۱- لابیرنتکتومی : اگر شنوایی بیمار مناسب نباشد (بالای ۶۰ دسی بل متوسط PTA[23] باشد و آستانه افتراق گفتار کمتر از ۵۰% باشد ) از این روش استفاده میشود(۴۴). لابیرنتکومی در واقع استاندارد طلائی جراحی در سرگیجه است. بهبود علائم در بیش از ۹۰% بیماران رخ میدهد(۴۵). در بیمارانی که منییر دو طرفه دارند، استرپتومایسین وریدی استفاده می شود که دو طرفه تخریب وستیبول داده ولی شنوایی حفظ می شود. درمان با ۵/۱ تا ۵/۳ گرم در روز برای متوسط ۵/۱۷ روز استفاده می شود(۴۶) .
مثل تمامی بیمارانی که حملات حاد سرگیجه در آنها بهبود می یابد، بایستی توانبخشی وستیبولارانجام شود. هدف ما از درمان در بیماری منییری این است که یک حالت ناپایدار را به وضعیتی پایدار درآوریم و تا موقعی که اینحالت پایدار برقرار نشود درمان نوتوانی نیز کارائی ندارد(۴۷).

ارسالی: اطهر عزمی

34 نظر روی “بیماری منییر

  1. سلام جناب اقای دکتر خواهش میکنم به ما کمک کنید مادر شوهرم چند سال است از صدایی شبیه کتری یا هود در گوشش شکایت دارد اما الان پنج ماه است که صدایی شبیه به هود درسرش احساس میکند کل پزشکان شیراز را زیر پا گذاشته ایم وخودم کل اینترنت را اما هیچ فایده ای ندارد شبانه روز دارد گریه میکند قرص های اعصاب هم برایش خواب طولانی وبیداری طولانی به همراه دارد دیگر دارد مشاعرش رازدست میدهد حتی سمعک هم کمکی نکردداروهای گیاهی وباشرمندگی چکاندن تریاک هم بی فایده بود باور کنید زندگی ما مختل شده است محض رضای خدا راهنمایی کنید

    • سرکار خانم مریم یزدان پناهی
      باسلام واحترام
      لطفا بفرمایید ایشان چند سال دارند؟
      آیا برای بررسی مشکل ایشات به متخصص مغز واهصاب هم مراجعه کرده اید ؟ اگر جواب مثبت است نظر ایشان چه بوده است ؟
      آیا وزوز گوش ایشان به تدریج بیشتر شده یا کمتر شده است ؟
      آیا ایشان کم شنوایی هم دارند
      در صورتیکه مقدور است نتایج آزمایشات شنوایی ایشان را برای ما به شماره ۰۲۱- ۳۳۳۲۹۱۱۲ فاکس کنید
      نگران نباشید

  2. یاسلام،خانمی با ۳۱ سال هستم که از ۱۵ سالگی به دلیل اوریون شنوایی گوش راستم را از دست دادم به همراه ایجاد وزوز در گوش راست.از ۲۱ سالگی حملات عجیب سر گیجه به سراغم آمد(سالی ۲ بار)اما در دوران بارداری ام هر هفته این حملات را داشتم با همراه افزایش وزوز گوش،اما از سال گذشته این حملات گاهی به سراغم می آیندو سر گیجه های خفیف همرامم است،و در چرخاندن سر باید بسیار مواظب باشم.پزشکان معتقدند بیماری منی یر را دارم .با مصرف داروی تریامترن اچ و سیناریزیین بهبود نیافتم .در بیمارستان رسول اکرم قرا ر است تزریق را انجام دهند ،که از عوارض آن اطلاعی ندارم .لطفا راهنمایی کنید.

  3. با سلام خیلی ببخشید دوماه است که من دچار منگی سر هستم سرگیجه کم دارم ولی این منگی سر منو دیوانه میکنه فقط به دکتر مغز واعصاب رفته ام برایم فلوکستین و ایمی پرامین نوشته اند اون ها را هم که می خورم بدتر میشم واقعا منگ میشم من ۳۳سال دارم کم خونی هم ندارم . با عرض معذرت منو راهنمایی کنید واقعا از زندگی افتاده ام نمی دان باید چه بکنم . با تشکر بسیار فراوان

  4. با سلام.
    من ۳۶سالمه حدوديکماهي هست که دچار ناراحتی شده ام بصورتی که صدای هر ضربه ای که می شنوم در سرم می شینه و برام دردآوره.دکترمغزو اعصاب و گوش رفتم اما گفتند چیزی نیست.لطفا بهم کمک کنید.با تشکر

  5. با سلام
    ۳۴ هستم و حدودا ۸ ماه است كه به مه ميني ير مبتلا شده ام. اوايل ماهي يكبار حمله داشتم اما با مصرف يكماهه تريا مترن اچ آنقدر دچار ضعف جسماني شدم كه حملات به ۱ روز درميان رسيد. بتا هيستين هم استفاده كردم و حملات را كنترل نكرد رژيم بي نمك و بي چربي و كم شكر را هم ادامه مي دهم و كنترل نمي كند و سه ماه است كه تحت درمان طب سوزني هستم اوايل خوب بود و حملات را كنترل كرد و حتي خفيف تر هم كرد و تا ۷۰ روز حمله اي نداشتم اما با اولين سرما خوردگي كه داشتم دوباره حمله ها شروع شدند و طب سوزني فقط آنرا خفيف تر كرد و ديگر نمي تواند مهار كند و باز هم هفته اي دو تا سه بار حمله دارم. هر بار هم كه بيمارستان مي روم پرومتازين و ديازپام تزريق مي كنند و كمي بهتر مي شوم و بر مي گردم.از روند اين بيماري خسته شده ام و عملا زندگي ام فلج شده است ديگر تحمل دردهاي طب سوزني را هم ندارم. لطفا راهنمايي ام كنيد چه كنم؟!!!

  6. با سلام خدمت شما
    مدت ۵سال است از بیماری مینیر رنج میبرم.و حملات سرگیجم بیشتر شده و تقریبا هرروز و یا ک روز درمیان شده. گاهی خفیف گاهی شدید. کاهش شدید شنوایی در گوش مبتلا دارم.
    ۲ تا سوال داشتم ازتون
    ۱٫ ایا تزریق جنتامایسین حتی پس از بی حسی پرده صماخ باز هم درد دارد؟
    ۲٫ ایا امکان جراحی که راه مطمین تری برای عدم بازگشت سرگیجه ها است ، وجود دارد؟ هزینه جراحی خیلی بالاست؟
    من تقریبا زندگیم سخت شده و در عذابم از طرفی از تزریق خیلی میترسم و جراحی رو ترجیح میدم. شنوااییم هم خیلی کمه و نگرانی بعد از عمل ندارم. بسیار نگرانم. و دنبال پزشکی هستم که جراحیم بکنه. خواهش میکنم راهنمایم کنید.واقعا کمک بزرگی میکنید.

  7. با سلام و خسته نباشید خدمت شما آقای دکتر بنده ۳۷ سالمه و از ۱۳ یا ۱۴ سالگی دچار سرگیجه و وز وز گوش شدم سی تی و ام آر از سرم انجام دادم گفتن مغزی مشکلی نداری در ضمن من پروپرانول و سیناریزین استفاده میکنم فقط مشکل من اینه که شدت وز وز گوش چپم همراه با کاهش شنوایی دارم و اینکه بیشتر اوقات بخصوص ابتدای غروب و شبها دچار گیجی و منگی میشم که این حالتم باعث استرس و اضطرابم میشه خواستم نظر شما رو در مورد بیماری بدونم یعنی من دچار بیماری منییر شدم و یا مشکل دیگه ای دارم ممنون از شما.

  8. بإسلام مردي هستم ٦٨ سأله حدود ٧ سال است كه دجا ر وزوز كوش راست شده ام در شروع سيتي اسكن مغز شدم كه فقط داروهايي تجويز شد لأكن بهبودي حاصل نشد درحال حاضر حدود ٢٠ درصد كاهش شنوايي دارم
    ضمن اين كه سمت جب هم كرفتار شده واخيرا علاوه بر وزوز ممتد صداي ديكري كه شبيه. فش يا صداي باد ولي منقطع را بخصوص هنكام سكوت دارم ايا اين مورد جيز ديكرى است ؟خواهش ميكنم مراراهنمايي كنيد

  9. سلام آقای دکتر بنده قریب به ده سال است از وزوز گوش و سرگیجه ی همراه با تهوع و استفراغ رنج می برم و تقریبا این وزوز گوش زندگی ام را مختل کرده لطفا کمکم کنید

    • جناب آقای سید علی
      باسلام و احترام
      نفرموده اید که آیا تاحالا آزمایشات شنوایی داده اید یانه؟ اگر به یکی از مراکز سنجش شنوایی مراجعه فرمایید و علاوه بر سنجش شنوایی برای شما ارزیابی وزوز انجام دهند حتما شما را راهنمایی خواهند کرد لطفا نگران نباشید ودوباره با مادر تماس باشیذ

  10. https://t.me/joinchat/AAAAAEI-KGoi-UAD35Gq-A
    مطلب فوق بسیار عالی بود ولی به نظر من چون طب جدید علت را نشناخته موفقیت ندارد ، من بعد از ده سال به این نتیجه رسیدم طب سنتی حرف هایی برای گفتن داره ،آدرس فوق کانال بیماری منیر ،اطلاعاتی در این زمینه ارائه نموده .

  11. سلام آقای دکتر .من ۳۴ سالمه مدت شش ماهی هست که موقع خواب احساس سقوط میکنم بهترین توصیفش اینه که انگار زمین داره باز میشه و من میرم پايين یا به هر طرفی که که تکیه بدم انگار به همون سمت دارم سقوط میکنم خیلی اذیت کننده این موضوع برام واوج حملات هم شب موقع خواب مخصوصا وقتی به پهلو بخوابم بعضی مواقع همراه با اضطراب شدید و تپش قلب واوایل که شروع شده بود وحشت هم میکردم چون واقعا درکش خیلی برام سخت بود که مشکلم چیه اگه منو راهنمایی کنین ممنون میشم . درضمن هم پیش مغز و اعصاب رفتم که قرص کلر دیازپوکساید و بتاسرک برام تجویز کردن و دکتر گوش و حلق و بینی هم گفتن به نظر من برو پیش روانشناس نه مغز و اعصاب. باتشکر از شما امیدوارم حتما جواب بدین چون خیلی اذیت میشم.

  12. با سلام وخسته نباشید من ۳۲ سالم ۱۲ سال منیر گرفتم ناشنوایی گوش چپ شدید همراه با وزو گوش کل ایران را برای درمان چرخیدم دکتر دانشی وکتر خرسندی دکتر امام جمعه لیمارستان حضرت رسول همه وهمه جا دفتم واخر دکتر معماری برام تزربق داخل گوشی انحام داد تا سر گیجه وحالت تهوع خوب شد ۴عدد امپول کرتون زدم تا بهبود نسبی داشتم تا شش ماه بعدش گوش راستم شروع شد یعنی یک سال بعد کل این دارو که شما نوشته بودید من خور م ولی خوب نشدم له مدت ۳ یال دارو خوردم جواب نداد الان ۱۵ در صد شنوایی ندارم الان میخواستم ببینم درمانی هست که من شنوایی ام برگرده چون عصبس خیلی ضعیف شده خودم دارم زجر میکشم اگه به کشور المان سفر کنم احتمال خوب شدنم هست متشکرم جواب بدید به ایمیلم

    • جناب آقای داودی سلام
      تمام کارهایی که برای شما در هرجای دنیا ممکن است توسط اساتیدی که نام بردید انجام شده است به درمان خود امیدوار باشید و در صو رتیکه کم شنوایی شما ثابت مانده است خود را از شنیدن محروم نکنید وگزینه سمعک را انتخاب کنید

  13. با سلام واحترام.
    تورو خدا کمکم کنید. مامان من حدود ۶ سال پیش دچار حمله سرگیجه شدیدی شدند و نزدیک ۲ سال تحت درمان بودند. تمام این ۲ سال باید با چشم بند چشمهایشان را میبستند و همش در حالت دراز کشیده بودند.
    دارویی که دکتر داد بتاسرک بود که بعد از گذشت ۶ سال همچنان مصرف میکنند.
    مدتی پیش دچار بیماری پارکینسون شدند و تحت نظر دکتر هستند.
    اما همچنان حملات سرگیجه ایشان ادامه دارد.
    مدتی هست که تعادلشان را کلا از دست داده اند یه صورتی که تنهایی قادر به راه رفتند نیستند. خواهش میکنم کمکم کنید ایا با عمل جراحی این بیماری برطرف میشود؟
    مامانم ۵۳ سالشونه. علائمی که دارند شامل سرگیجه عدم تعادل وز وز گوش خارش گوش.

    • سر کار خانم نوشین
      سلام در بسیارس از موارد سرگیج مربوط به گوش داخلی با دارو با توانبخشی تعادل برطرف می شود باید دید منشا سر گیجه ایشان از کجاست

      • سلام ممنون از پاسختان
        اینجا پزشکان گفتند که بیماری منیر هستش و فقط تهران معالجه میشوند. آیا عمل جراحی یا توانبخشی که شما امر میفرمایید این بیماری رو به طور حتم برطرف میکند؟
        بازم مرسی

  14. باسلام من ۳سال مینیر دارم وبادارو خوب نشده الان تزریق در گوش رو انجام میدم .ایا احتمال برطرف شدن سرگیجه ام به طور کامل هست؟برام مهم نیست شنوایی گوش چپم کم بشه مهم برام قطعه سرگیجه کلافه کننده است با هر تعییر کوچیک در زندگیم سرگیجه ام بدتر میشه حتی نمیتونم رژیم ساده بگیرم وباهرنوع استرس کوچیک حتی بدتر میشه توصیه تون چیه؟بسیار سپاسگذارم

  15. سلام آقای دکتر من منییر دارم دارد زیاد مصرف کردم فعلا حالم با هیدرو کلروتیازید خوب هست خواستم بدونم آیا داروی من کرتون هست چون چاق شدم و میشوم ممنون ازراهنماییتون

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *